αρχική σελίδα Βραβεία
   
ελ en
Η ΟΜΑΔΑ
Αντώνης Αντωνόπουλος
Χρειάζεται ελεύθερη βούληση η επιτυχία, ή απλά, δικός σου στόχος, όχι αλλουνού, αλλιώς η επιτυχία είναι μίζερη.

Χρειάζεται δέσμευση, απέναντι στον εαυτό σου και την ομάδα σου, ότι θα συνεχίσεις να προσπαθείς ακόμα κι όταν ο στόχος χάνεται. Ότι θα δώσεις ό,τι έχεις με ρίσκο να κριθείς λιγότερος του στόχου γιατί η επιτυχία, ενίοτε χρειάζεται λίγο τύχη κι έρχεται σε ανύποπτο χρόνο.

Χρειάζεται επίγνωση του δυναμικού σου. πρέπει να ξέρεις τι μπορείς να κάνεις προκειμένου να προσπαθήσεις για κάτι παραπάνω.

Κι όταν έχεις πια καταναλώσει όλο το απόθεμα σου σε δύναμη, σε πάθος, σε συναίσθημα, σε ψυχή..έχεις προσπεράσει τον εαυτό σου αλλά δεν έχεις "πετύχει", τότε αυτό τι είναι;...μήπως αυτό είναι επιτυχία.

Είχαμε την "επιτυχία" μας... έτσι απλά.. σίγουρα, θα μπορούσαν να είναι κάποιοι άλλοι, οι τυχεροί, που έστω για μια στιγμή είδαν τον κόσμο τους από τόσο ψηλά και την ίδια τους τη ζωή τόσο διαφορετικά.


Γιώργος Βουτυρόπουλος

Νομίζω ότι λίγοι άνθρωποι πίστευαν ότι η αποστολή θα πήγαινε τόσο καλά. Και όμως. Η ομάδα είχε μια απίθανη δυναμική που πήγαζε μέσα από χρόνια κοινών αγώνων και οραμάτων. Πολύ πριν το Everest μονοπωλήσει τις φιλοδοξίες μας –που είναι αλήθεια ότι τότε μας περίσσευαν- ήμασταν ήδη έτοιμοι για ένα τέτοιο στόχο.

Από μια άποψη είναι άδικο που μια ολόκληρη γενιά ορειβατών αναλώθηκε εκεί. Μπορούσε περισσότερα. Το Everest έπρεπε να είχε γίνει αρκετά χρόνια νωρίτερα. Τι κρίμα.

Η υπόθεση όμως αυτή έχει οριστικά κλείσει για μένα και το μόνο που μου απομένει από τη θρυλική αποστολή είναι 2-3 αδελφικοί φίλοι και ένα σκίρτημα στη καρδία κάθε φορά που αναπολώ εκείνη την αυγή που είχα τη τύχη να ζήσω στη στέγη του κόσμου



Παναγιώτης Κοτρωνάρος
Αυτό που χαρακτήριζε τα μέλη της ομάδας όλα αυτά τα χρόνια ήταν το πάθος για τις ορειβατικές αποστολές. Η ομάδα μας ήταν αυτό που λέμε «δεμένη». Και πώς να μην είναι άλλωστε όταν για να επιβιώσεις εκεί πάνω πρέπει να μάθεις να μοιράζεσαι το ένα ποτήρι νερό στα δύο. Υποξία και αφυδάτωση χτυπάνε κόκκινο μέσα στη ζώνη θανάτου. Όμως το μήνυμα από το βουνό δεν άργησε να έρθει. Το πρώτο φως μας πρόλαβε να σκαρφαλώνουμε την εκτεθειμένη ράχη λίγο πριν τη νότια κορυφή. Μια λαμπρή ημέρα μόλις ξεκινούσε. Η πρόγνωση του καιρού ήταν σωστή. Το βουνό μίλησε! Είχε έρθει η ώρα να «εξαργυρώσουμε» τους «πόντους» που είχαμε συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια.





Σπύρος Σούλης
Το πάθος μου να συμμετάσχω σε αυτή την αποστολή ξεκίνησε από το γεγονός ότι ήμουν θυμωμένος και απογοητευμένος που καμία Ελληνική αποστολή δεν είχε ακόμα πατήσει το πόδι της στην κορυφή του Έβερεστ. Ήθελα να αποδείξω ότι η Ελλάδα δεν είχε μόνο ικανούς ορειβάτες αλλά και ότι οι Έλληνες μπορούσαν να φέρουν εις πέρας μια επιτυχημένη και επαγγελματική αποστολή στο βουνό. Η φήμη μας είχε σπιλωθεί και αυτό ήθελα να το διορθώσω.

Λένε ότι ο δρόμος είναι ο προορισμός και αυτό σίγουρα ίσχυσε για μένα, μιας και δεν βρέθηκα ο ίδιος πάνω στην κορυφή. Στην περίπτωσή μου, το Έβερεστ δεν αποτελούσε μια προσωπική ικανοποίηση αλλά την εγγύηση ότι μια άξια ομάδα ορειβατών θα έκανε κορυφή και θα επέστρεφε με ασφάλεια. Μπορεί να μη νιώσω ποτέ πώς είναι να βρίσκεσαι στην κορυφή του κόσμου και να αισθάνομαι κάπως άβολα στην ερώτηση: «Πάτησες την κορυφή;», παρόλα αυτά θα έχω τη γνώση και τις αναμνήσεις ότι υπήρξα ένα αναπόσπαστο κομμάτι μιας επιτυχημένης αποστολής στο Έβερεστ.

Σε έναν κόσμο όπου συνεχώς βομβαρδιζόμαστε από προσδοκίες να είμαστε επιτυχημένοι και πάντα πρώτοι, το δικό μου ταξίδι στο Έβερεστ απέδειξε τη θεμελιώδη σημασία του ίδιου του ταξιδιού... ότι δηλαδή είτε μας οδηγεί στην κορυφή είτε όχι, δεν έχει καμία σημασία.



Μιχάλης Στύλλας
Είναι γενικώς αντισυμβατικό με τους κανόνες της σημερινής κοινωνίας πλην όμως ανθρώπινο, να παραβλέπεις βιώματα του παρελθόντος, προβλήματα του παρόντος και ανησυχίες του μέλλοντος και μέσα από το στραγγισμένο από οξυγόνο μυαλό σου να βάζεις όλη σου τη δύναμη για να σηκώσεις το βαρύ από τη κούραση πόδι και να κάνεις το επόμενο βήμα. Αυτή είναι η ορειβασία σε όλες τις μορφές της!

Φαινόμενα τέτοιου τύπου έλαβαν χώρα στο ψυχισμό όλων μας λίγο μετά τα μεσάνυχτα και μέχρι το πρωινό της 16ης Μαΐου του 2004, όπου ο ένας μετά τον άλλον καταφέραμε να φτάσουμε στην κορυφή του Έβερεστ, πράγμα που στις αρχές Απρίλη, όταν φτάσαμε στη βάση του βουνού φαινόταν αρκετά απόμακρο. Βήμα-βήμα όλα γίνονται και φυσικά για τον καθένα μας το κάθε βήμα ιδιαίτερα την ημέρα της κορυφής είχε διαφορετική απόχρωση. Ο αργός ρυθμός βοηθούσε τη στιγμιαία επαναφορά του μυαλού σε διάφορες σκέψεις, οι δικές μου στο φίλο Γιάννη Κινατίδη λίγο πιο πέρα στο Kusum Kanguru και μετά πάλι τίποτα, το επόμενο βήμα και μετά το επόμενο μέχρι το σημείο που είχε μπόλικες Βουδιστικές σημαίες προσευχών και ένα μεταλλικό κολωνάκι...αυτό ήταν δεν πάει πιο πάνω.

Η μέρα πέρα από κάθε προσδοκία, ο καιρός καταπληκτικός, η ομάδα στα καλύτερα της. Τι άλλο να ζητήσεις από τη ζωή σου εκείνη τη στιγμή η μάλλον όλη σου η ζωή σε μια στιγμή.

Και αυτό όχι τόσο γιατί ήμασταν στην κορυφή του Κόσμου, αλλά απλά γιατί αποδείξαμε για άλλη μια φορά στον εαυτό μας, ότι όταν το μυαλό είναι ανοιχτό και η ομάδα δεμένη προς ένα στόχο μπορείς να φτάσεις οπουδήποτε...



Παύλος Τσιαντός
Πολλές φορές με ρωτάνε πώς ένιωσα στην κορυφή του Έβερεστ. Η αλήθεια είναι ότι εκείνες τις στιγμές δεν είχα απόθεμα ενέργειας για ιδιαίτερα συναισθήματα. Ο εγκέφαλος επηρεασμένος από την έλειψη οξυγόνου και την υπερκόπωση, ίσα ίσα που ήταν σε θέση να παράγει σκέψεις απαραίτητες για την αυτοσυντήρηση του. Μόνο η καρδιά ήταν που χτυπούσε δυνατά.

Τα αληθινά συναισθήματα ήρθαν μετά και μπορώ να πω πως ανήκουν στην κατηγορία εκείνων των ξεχωριστών και σπάνιων εμπειριών της ζωής που συνήθως δύσκολα περιγράφονται. Μια έστω και φευγαλέα αίσθηση πληρότητας. Η συνειδητοποίηση πως παρέα με πέντε συντρόφους, μετά από ένα δύσκολο και μακρύ ταξίδι, καταφέραμε να φτάσουμε στο τέλος ενός κοινού στόχου. Ένα συναίσθημα που εύχομαι να έχει την ευκαιρία να νιώσει ο καθένας, όταν σε μια φάση της ζωής του, καταφέρει να σταθεί στην κορυφή του δικού του, προσωπικού, Έβερεστ.
 
 
 
Σημείωμα σκηνοθέτη  
Σημείωμα Σκηνοθέτη
H κινηματογράφηση σε υψόμετρο πάνω από οχτώ χιλιάδες μέτρα θα γινόταν για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά...
Περισσότερα
 
 

 
 
Gallery
Δείτε υλικό
Gallery
 
 

 
 
Υποστηρικτές

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

 
 


Θα χρειαστεί όραμα, δέσμευση και σκληρή προσπάθεια
Χ. Μπαρούχας
 
Facebook  
Copyright © 2012 - All Rights Reserved designed n' developed by mikropixel